Een hard oordeel

Pretpark De Valkenier in Valkenburg wijst bezoekers er zelf op dat niet alle attracties even hoogwaardig zijn:


Reisbrief uit PVV-land (4)

De schrik der zee, gestrand in een Valkenburgs pretpark.

Ik was de schrik der zee, tot ver in ’t land
vertelde men elkander de verhalen
over hoe ik de duivel zelf en zijn trawant
meedogenloos zonder genade liet kielhalen.

Schatten vergaarde ik met bloedvergieten
wie mij weerstond, vertelde het niet na
menige schuit liet ik naar de verdoemenis schieten
met tuig, bemanning, zeilen, mast en ra.

Toen strandde ik hier op dit eiland onbewoond
ik breng mijn dagen door met overleven
het is hier klein en door een grote waterplas omzoomd
om hier weer weg te komen, zou ik alles willen geven.

Vervloekt nog toe, wat baten mij mijn schatten
ik kan er hier geen ruk mee, had ik maar een schip
zou dit de straf soms zijn voor al het moorden en jatten
dat ik gedaan heb vóór die laatste klip?

Reisbrief uit PVV-land (1)

Hendriks is op vakantie! Hij reist door PVV-land en doet daar menige overweldigende indruk op. Maar van schrijven komt vooralsnog niet veel terecht. Voor de trouwe volgers is hier toch een foto. Het betreft het Monument voor de Misbruikte Kinderen waar hij te Heerlen (tegenwoordig Parkstad geheten) geheel en al onverwacht op stuitte. Er lagen die dag geen bloemen bij, maar dat kwam vast en zeker door de warmte. Tot later!Monument voor de misbruikte kinderen