Het geschenk

voor reflexxus

Ik dwaalde door het centrum van een grote stad
de bloemenkoopman ventte schaamteloos
de laatste ruikers onkruid uit. Op een terras
dronk ik een zuur d’orange met veel eau de cologne
ik slikte en mijn ogen vulden zich met levertraan.

Ik mijmerde: het leven is een rommelmarkt
waar oud roest noodgedwongen blinkt
en niemand zoekt naar wat ie vindt
uiteindelijk word je vergeven door de vlooien
en keert naar huis terug met een gegeven hobbelpaard
dat mogelijk in zijn aftandse bek
een ongekende schat bewaart.

4 gedachten over “Het geschenk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s