Onontkoombare inkeer

De natuur rondt af: vastbesloten ontkleurt het leven
nog één keer vlamt het rood of goud op
dan verwaait alles, vervalt, ontleedt op de grond.

Het leven trekt terug – onverbiddelijk evenredig
met de dalende klimming van de zon
luchtvogels schreeuwen schrikgroeten ten afscheid
lege akkers liggen gelaten in ontzield landschap
wie kan vlucht naar huis.

De ijstijd breekt aan: een grimmig doods regime
snijdende wind is nog het enige levensteken van de natuur
donker doet zich tegoed aan de randen van iedere dag.

2 gedachten over “Onontkoombare inkeer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s